رشته ارادت
از حرم زینب بیا عباسم آخر کشته شد
پیکر سقای من در خاک و خون کشیده شد
مادرم خیلی وقت ها این نوحه را زیر لب می خواند و نوحه های دیگری برای حضرت عباس(ع).
همین است که وقتی توی روضه حضرت عباس(ع) می نشینم همه اش به یاد مادرم می افتم.
راستی خیر ببینند آن مادرهایی که لالایی های ما را هم به امام حسین(ع) گره زدند.
خدا کنه که ما پاره نکنیم این رشته را.
+ نوشته شده در یکشنبه ۵ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۱۲ ق.ظ توسط "ت دونقطه"
|